Aardappel
Aardappel : zaai-, plant- en oogstkalender
De aardappel, Solanum tuberosum, behoort tot de nachtschadefamilie, de Solanaceae, net als tomaat en aubergine. De plant wordt meestal als eenjarig gewas geteeld voor haar knollen, die reserves bevatten. De naam verwijst zowel naar de plant als naar de knollen die in de keuken worden gebruikt. Het vruchtvlees heeft per ras een andere structuur, van vastkokend tot meer kruimig. Die structuur bepaalt mede het culinaire karakter.
De knol is geen wortel: hij ontstaat door de verdikking van een ondergrondse stengel, een stoloon. De ‘ogen’ zijn knoppen waaruit nieuwe scheuten kunnen groeien. Dit verklaart de gebruikelijke vermeerdering via knollen. Pootaardappelen zijn dus iets anders dan botanische zaden, die na de bloei kunnen ontstaan. Onder de grond hebben wortels en stolonen verschillende functies; het zijn geen twee benamingen voor dezelfde structuur.
Boven de grond vormt de plant stengels met samengestelde bladeren die meerdere deelblaadjes dragen. De bloemen kunnen wit, roze of paars zijn, met een geel hart. Sommige planten vormen daarna kleine groene bessen met zaden. Deze vruchten en het loof zijn niet de delen die als groente worden gebruikt: de voedselproductie zit in de ondergrondse knollen. De aanwezigheid van bloemen of bessen verschilt tussen rassen.
Knollen zijn rond, ovaal of langwerpig. De schil kan licht, geel, roze, rood of paars zijn; de kleur van het vruchtvlees hoeft niet met die van de schil overeen te komen. Ook de diepte van de ogen, grootte en gelijkmatigheid verschillen per ras. ‘Bintje’, ‘Charlotte’, ‘Ratte’ en ‘Amandine’ illustreren de verscheidenheid aan namen, met eigenschappen en toepassingen die niet onderling uitwisselbaar zijn.
Vroegheid en geschiktheid voor bewaring zijn twee andere kenmerken. Nieuwe aardappelen zijn jonge knollen, meestal met een dunne schil, geen aparte soort. Bewaarrassen bereiken een verder ontwikkelde fase met een steviger gevormde schil. De ontwikkeling hangt af van de selectie en omstandigheden. Het woord ‘vroeg’ zegt op zichzelf niets over de kookstructuur; rijpingsgroepen en culinaire groepen beschrijven verschillende eigenschappen.
Vastkokende rassen zoals ‘Charlotte’ behouden hun vorm in salades en gestoomde gerechten. Meer kruimige typen passen bij puree en bepaalde ovenbereidingen. Aardappelen komen ook voor in gratins, soep en stoofgerechten. In de moestuin contrasteert het ontwikkelde loof met een oogst onder de grond, waarvan de diversiteit vooral in de knollen zichtbaar wordt.
Aardappel
- Type : Groenten
- Sub-type : Knolgroenten
- Botanische familie : Solanaceae
Kenmerken
- Levenscyclus : Eenjarig
- Standplaats : Zon
- Winterhardheid : Matig vorstbestendig
- Moeilijkheidsgraad : Gemiddeld
- Volwassen hoogte : 60 cm
Zaaien & planten
- Teelt in de kas : Niet vereist
- Zaaidiepte : 10 cm
- Plantafstand : 25 cm
- Rijafstand : 60 cm
Onderhoud
- Onderhoud : Matig
- Waterbehoefte : Matig
Overige kenmerken
- Bodemtype : Humusrijk
- pH voorkeur van de bodem : Neutraal
- Gevoeligheid voor plagen : Matig
- Ziektegevoeligheid : Hoog
- Onkruidgevoeligheid : Matig
- Bestuiving : Insectenbestuiving
- Vermeerdering : Delen