Permapotes

Veldsla

Veldsla : zaai-, plant- en oogstkalender

Veldsla is een bladgroente die geliefd is om haar kleine, malse rozetten en milde smaak. De zachte structuur geeft haar een ander karakter dan zeer knapperige sla of sterk peperige bladeren. In de moestuin blijft ze laag en vormt ze kleine groene bladrozetten dicht bij de grond. Ze heeft dus niet de grote, gesloten krop die bij sommige andere saladegroenten hoort.

De gebruikelijke botanische naam is Valerianella locusta. In sommige huidige indelingen heet de plant ook Valeriana locusta. Ze behoort tot de kamperfoeliefamilie, de Caprifoliaceae, en niet tot de familie van gewone sla. Het woord sla beschrijft hier vooral het gebruik in de keuken en niet een nauwe botanische verwantschap. Ook echte valeriaan is een andere soort, ondanks de overeenkomst tussen de wetenschappelijke namen.

De bladeren groeien vanuit de basis in een rozet. Ze zijn enkelvoudig en meestal langwerpig of lepelvormig. Breedte en kleur verschillen per ras. Sommige rozetten zijn opener, andere compacter. Elk plantje ziet er daardoor uit als een klein geheel van bij elkaar staande bladeren, in plaats van een grote, vaste krop. Ook op het bord is die vorm herkenbaar en draagt ze bij aan het uiterlijk van de groente.

Veldsla heeft een korte levenscyclus, meestal eenjarig, die de winter kan omvatten. Wanneer de plant bloeit, komen opgerichte, vertakte stengels boven de rozet uit met heel kleine lichtblauwe tot witachtige bloemen. De vorm verandert dan duidelijk. Zaadvorming hoort bij de voortplanting. De mogelijkheid dat nieuwe zaailingen spontaan verschijnen, betekent niet dat ieder afzonderlijk plantje meerjarig is.

Rassen verschillen in zaadgrootte, bladafmetingen, compactheid van de rozetten en gedrag tijdens de seizoenen. Grootzadige vormen hebben vaak grotere bladeren en een snelle groei. Onder de kleinzadige selecties bevinden zich veel rassen voor de winter. Deze groepen garanderen echter niet dezelfde koudebestendigheid. Het ras en de plaatselijke omstandigheden blijven bepalend; alleen de grootte van het zaad is geen volledige beschrijving van de plant.

In de keuken wordt veldsla vooral rauw gegeten, apart of in mengsels met andere bladeren. De smaak past bij eieren, rode biet, walnoten en aardappelen. De rozetten geven salades en garneringen een malse structuur. In de moestuin is ze ook interessant als groente voor koelere seizoenen, wanneer zomerse saladebladeren niet altijd beschikbaar zijn.

Veldsla
Veldsla
Kenmerken
  • Levenscyclus : Eenjarig
  • Standplaats : Halfschaduw
  • Winterhardheid : Vorstbestendig
  • Moeilijkheidsgraad : Gemiddeld
  • Volwassen hoogte : 20 cm
Zaaien & planten
  • Kasteelten : Onverwarmde kas
  • Teelt in de kas : Niet vereist
  • Zaaidiepte : 0.5 cm
  • Plantafstand : 8 cm
  • Rijafstand : 15 cm
Onderhoud
  • Onderhoud : Laag
  • Waterbehoefte : Matig
Overige kenmerken
  • Bodemtype : Humusrijk
  • pH voorkeur van de bodem : Neutraal
  • Gevoeligheid voor plagen : Laag
  • Ziektegevoeligheid : Matig
  • Onkruidgevoeligheid : Matig
  • Bestuiving : Insectenbestuiving
  • Vermeerdering : Zaaien